Abant tırmanma yarışında ilk antrenmanı temkinli bir şekilde çıktık. Açıkça söylemek gerekirse, ikinci çıkışta gazlıyorduk ve ilkine göre daha bir tempolu geliyorduk. Çünkü, ilk antrenman çıkışında parkuru, Megane ile test etme şansım olmuştu. Ancak, etabın finişine 800-900 metre kala, Megane bir anda 3 silindire düştü! Aslında böyle durumlara alışığım. Büyük ihtimalle elektriktir, diye baktım; yağ basıncı ve her şey normaldi. Bu şekilde finişe kadar geldim. Dikkat edilecek olursa, bu halde ikinci çıkışımızın zamanı 3.15; biz, ikincisinde 3,04-05’leri hedefleyerek geliyorduk. Servis alanında yapılan incelemede gördük ki, birinci silindirin bujisi tatsızdı, subap ile bir iletişimi olmuştu.

Bu şekilde devam etmeme kararı aldık; çünkü üç silindirle etabı üç kez çıkamazdım. Motoru da risk etmek istemedim, bu da bile bile lades olacaktı. Böylelikle yarışamadan Abant’tan dönmek zorunda kaldık.

Tabii şampiyonluk hesaplarımız zora girdi; bu işin kreması ama biz ille de şampiyonluk için var değiliz. Sonuçta diğer arkadaşlarımızı destekliyoruz, onlarla beraber bu atmosferi yaşamak çok güzel. Yine de mücadelemize devam ederek, bundan sonraki yarışlara asılacağız. Kısmet, bakalım. Zaman zaman negatif bir hava olur ve bir süre devam eder. Yine de halimize şükrediyoruz. İnşallah, bundan sonra benzer sıkıntıları yaşamayalım.

Abant parkurunu mükemmel buldum, inanılmaz güzeldi. Organizasyon da müthişti. ANOK’u tebrik ediyorum. Bu etap bence Kartepe ile çekişecek gerçek bir tırmanma etabı. İnşallah ileriki senelerde yine burada yaparlar da bu sene olduğu gibi erken bırakmak zorunda kalmayız.

COPYRIGHT 2009 ACAR RACİNG